© Jan Banning

Met de zoektocht naar portretfoto's voor mijn top tien, ben ik ook veel nieuw materiaal tegen gekomen. Zoals bovenstaand documentair portret van een troostmeisje, gefotografeerd door Jan Banning. Een foto die mij gelijk intrigeerde om meerdere redenen.

Allereerst de foto zelf. Mooi gewerkt met een geringe scherptediepte. Omdat de vrouw iets naar voren neigt, worden haar schouders prettig onscherp. De aandacht gaat naar het gezicht. Ook mooi zijn de kleuren. Een blauwe achtergrond werkt vaak goed met huidstinten, de gelige kleding van de vrouw vormen een prachtig contrast. De foto is helemaal in balans. De verlichting is passend, niet te hard en niet te zacht. Je ziet door de schaduwen duidelijk de rimpels, maar ze overheersen niet.

De blik trekt alle aandacht. Wat een sterke vrouw moet dit zijn. Ze kijkt je aan alsof er niet met haar te sollen valt. Maar in de blik zie je ook een treurnis van het verleden. De vrouw heeft heel wat meegemaakt en dat is geen prettige geschiedenis. Dat klopt ook, want zij was ooit een zogenaamd troostmeisje. Het is een eufemistisch begrip, in werkelijkheid waren ze seksslavinnen voor Japanners tijdens de oorlog. Het is een triest verhaal, verweven met de geschiedenis van Nederlands-Indië. Het verhaal speelt voor mij een minstens zo belangrijke rol in de keuze, als de foto op zich.

Nog steeds strijden de voormalige troostmeisjes om erkenning. Nu kun je de vrouwen zielig portretteren, maar dat heeft Jan Banning gelukkig niet gedaan. Je ziet een sterke vrouw. Een vrouw die eerbied verdient. Een vrouw die het verhaal wil vertellen, zodat men weet wat er is gebeurt en het hopelijk niet meer laat gebeuren.

Een krachtige, integere portretfoto die mij bij de keel grijpt, een foto met verhaal.

Trefwoorden: portretfoto, masterclass, top_10, Jan_Banning

Dit zou mijn favoriet zijn...

Goede keuze om je favoriete portretten stuk voor stuk te laten zien. In eerste instantie leek het een hele diverse lijst, maar ik begin nu duidelijk (in vorm, maar in zekere zin ook in inhoud) een lijn te zien. Mooi!

Stel dat je gaat voor de pure inhoud van het portret (dat hoeft natuurlijk niet persé!!), dan lijkt mij dat dit portret hoge ogen gaat gooien. Deze vrouw heeft ons iets te vertellen.
Verontwaardiging, rechtzetten van misstanden uit het verleden, nauwelijks aandacht gekregen over wat haar aan leed is aangedaan, enz.

Als je zijn eerdere series ziet: 'Traces of war' dan weet je wat je kan verwachten. Deze Jan Banning kan verhalen neerzetten.Veel respect voor zijn fotografie en projecten die hij doet. Een enorme prestatie.